การลดเวลาแก้เริ่มจากทำความเข้าใจว่าช่วงที่ช้าที่สุดต้องทำอะไร แผนฝึกที่ดีผสมการแก้แบบจับเวลากับการฝึกแบบไม่จับเวลา เพื่อแยกการจำแนกสภาพออกจากการหมุน และเห็นชัดว่าเสียเวลาที่ขั้นไหน
ใช้ตัวจับเวลาเพื่อบันทึกการฝึก มากกว่าดูคะแนน
ตัวจับเวลารูบิก เก็บผลล่าสุดไว้ในอุปกรณ์และคำนวณสรุปเซสชันให้ บันทึกการแก้หลาย ๆ ครั้งก่อนสรุปผล การได้เวลาดีเป็นพิเศษครั้งหนึ่งน่าดีใจ แต่ผลหลายครั้งบอกได้ดีกว่าว่าตอนนี้คุณทำเวลาได้สม่ำเสมอแค่ไหน บันทึก +2 หรือ DNF เมื่อเข้าเกณฑ์ แทนที่จะแก้ผลเพื่อรักษาสถิติต่อเนื่อง
แยกการดูกรณีออกจากการลงมือหมุน
ถ้าทำสูตรได้เร็วแต่ต้องหยุดดูว่าเจอสภาพไหน เวลาหายไปกับการจำแนกสภาพ ถ้าดูออกทันทีแต่ติดขัดระหว่างทำชุดท่า ให้ลดความเร็วและฝึกวางนิ้วตามลำดับ เปิด คู่มือสัญลักษณ์ เพื่อตรวจทิศของท่าที่มีเครื่องหมายไพรม์ เพราะกลับทิศผิดเพียงท่าเดียวก็ทำให้สูตรที่คุ้นเคยใช้ไม่ได้
ฝึกเปลี่ยนจากขั้นหนึ่งไปอีกขั้น
ผู้เริ่มต้นมักเสียเวลาตอนเปลี่ยนขั้น ลองสับ รูบิกดิจิทัล แล้วฝึกหาชิ้นขอบสีขาวเพื่อทำกากบาท ใส่ชิ้นมุมหนึ่งชิ้น หรือใส่ชิ้นขอบชั้นกลางหนึ่งชิ้น รีเซ็ตหลังฝึกแต่ละอย่าง การทำซ้ำสั้น ๆ แบบนี้ช่วยให้จำตำแหน่งชิ้นส่วนได้โดยไม่ต้องกดดันตัวเองให้แก้ทั้งลูก
ใช้วิธีแก้เดิมระหว่างจับเวลา
เปลี่ยนทีละอย่าง ถ้าเปลี่ยนทั้งทิศที่ถือ สีเริ่มต้น และชุดสูตรพร้อมกัน จะไม่รู้ว่าอะไรส่งผล ใช้กิจวัตรเดียวสักหนึ่งสัปดาห์: อุ่นมือ จับเวลาแก้สักสองสามครั้ง แล้วเลือกฝึกหนึ่งเรื่อง ดูค่าเฉลี่ยแทนที่จะไล่ทำเวลาที่ดีที่สุดเพียงครั้งเดียว
หากต้องการฝึกเป็นขั้นตอน ให้เริ่มจาก ศูนย์รวมบทเรียนสำหรับผู้เริ่มต้น และใช้ เครื่องมือแก้รูบิก เมื่อต้องการวิธีแก้ที่ชัดเจนสำหรับสภาพใดสภาพหนึ่ง
